Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Naturally Rediculus

Ζουσε καποτε ενας.  Μη νομίζετε πως ήταν κάποιος που  ειχε κατι.
Ειχε βρει ομως ενα τροπο να νομιζει πως ειναι καλά. Κοιταζε τα γεγονότα από μια γωνία που  τα εκανε να μοιαζουν αθώα. Δεν ηταν αθώος.  Δεν έβρισκε όμως άλλο τρόπο.
Ζούσε. Σηκωνόταν το πρωι και ήταν επαρκής. Αν με ρωτήσετε τώρα ποια ήταν η ικανοποίηση που τον έκανε να σηκώνεται από το κρεββάτι θα σας απαντήσω με μια ιστορία:

Η ιστορία αυτού που ικανοποιούσε τον εαυτό του με 10000 τρόπους.
Μια ιστορία που ξεκινά με πολύπλοκους οικογενειακούς μετασχηματισμούς, με εξατομικευμένες αναμνήσεις, κομμένες και ραμμένες στο να υπηρετίσουν το σενάριο.
(Oι αναμνήσεις είναι άλοθι για να εγκληματίσουμε)
Αυτές οι αναμνήσεις έγραψαν στο μυαλό του μόνο ένα ρητό: Μην στηρίζεσαι σε κανέναν.
Αυτός ο άνθρωπος κατάφερε να αγαπήσει. Αγάπησε για να ικανοποιήσει την ανάγκη του να αγαπά.  Αυτός ο άνθρωπος κατάφερε να κάνει φίλους. Φίλους που ικανοποιούσαν την ανάγκη του να έχει φίλους. Έκανε παιδιά...
Έκανε προσπάθειες μόνο όταν ένιωθε οτι χρειάζεται κάτι... Δεν φταιει...
Δεν περίμενε από κανέναν να τον ικανοποιήσει...

Έτσι, πέρασε απ΄ όλες τις μορφές αυτό- και κατέληξε να παλινδρομεί ανάμεσά τους.
Ξεκίνησε πιστεύοντας οτι είναι αυτοΰπαρκτος (αυθύπαρκτος) και αυτοφυής και για αυτοάμυνα αυτοαναγορεύτηκε αυτοτελής.
Αυτοδιαφημίστηκε, αυτοεξυπηρετήθηκε και αυτοδημιουργήθηκε μέσα από αυστηρό αυτοέλεγχο για να κερδίσει τον αυτοσεβασμό.
Όταν είδε να αποτυγχάνει αυτοαναιρέθηκε, αυτοδιαψεύθηκε και τελικά αυτοδιαλύθηκε.
Πριν αρχίσει να αυτοκαταστρέφεται αυτοαναλύθηκε και αυτονομίθηκε από τον εαυτό του. Έτσι μπερδεύτηκε ακόμα περισσότερο και δεν ήξερε σε ποιον να αυτοπειθαρχίσει. Αυτοβασανίστηκε για καιρό καθώς η αυτογνωσία ήθελε αυτοθυσία και εκείνος δεν ήταν καθόλου πρόθυμος να αυτοκαταδικάστεί σε μια ατέρμονη αυτοεπιβεβαίωση.
Αυτοβούλως αυτοσαρκάστηκε και βρήκε 10000 τρόπους αυτοϊκανοποίησης. Και επειδή η αυτογαμία δεν ορίζεται για ανθρώπους χρησιμοποίησε τον αυτοερωτισμό σε όλες του τις εκφάνσεις. Αυτοθαυμάστικε και αυτομόλησε στην αυτόφωτη μοναξιά του.
Αυτή η στάση αυτοαποκλήθηκε αυτοπεποίθηση κι αυτό τον αυτοπαρηγόρησε.